Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2009

ΜΕΓΑ ΕΓΚΛΗΜΑ: ΤΟ ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ ΤΟΥ ΚΚΕ

Ειδεχθές έγκλημα κατά της Φυλής , του Ανθρωπισμού και κυρίως του Ελληνισμού.


Κατά το ΚΚΕ:

«Δέκα χιλιάδες παιδάκια έφυγαν για να σωθούν στις Λαϊκές Δημοκρατίες» («Δημοκρατικός Στρατός» τεύχος 4, Απρίλιος 1948, σελ. 139)!!!

Οι αιμοβόροι αυτοί διέπραξαν το έγκλημα του παιδομαζώματος.

Κατά το διάστημα 1947-1949 οι κομμουνιστοσυμμορίται διενήργησαν βίαιον παιδομάζωμα εις όσας επαρχίας προσκαίρως επεκράτησαν. Οι Κουκουέδες με ειδικήν υπηρεσίαν που ετιτλοφορείτο «Επιτροπή Βοηθείας του Παιδιού» απέσπων από τας Ελληνικάς οικογενείας μικρά παιδιά και βρέφη ακόμη τα οποία ωδήγουν στα παραπέτασμα π.χ. εις Αλβανίαν, Γιουγκοσλαβίαν, Βουλγαρίαν και αλλού.

Ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός (Υπηρεσία Πληροφοριών του Δ.Ε.Σ. τεύχος 5 Νοεμβρίου 1948 και Δελτίον Υπουργείου Συντονισμού, τεύχος 69/1949) αναφέρουν, ότι τα απαχθέντα Ελληνόπουλα ανέρχονται εις 28.000, που εστάλησαν εις Βουλγαρίαν (2.600), Τσεχοσλοβακίαν (2.235), Ρουμανία (3.801), Πολωνία (περίπου 3.000), Βουλγαρίαν (2.660), Αλβανία (περίπου 2.000), Γιουγκοσλαβίαν (11.609) και τα υπόλοιπα στην Ανατολικήν Γερμανίαν.

Ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός εζήτησε από τας κομμουνιστικάς χώρας να επιτρέψουν στα απαχθέντα Ελληνόπουλα να γυρίσουν στην Ελλάδα. Απήντησε μόνον η Τσεχοσλοβακία, η οποία είπε ότι από τα ζητούμενα 5.000 παιδιά, τα 138 της είναι γνωστά! Έτσι τον Οκτώβριο 1948 η Εκτελεστική Επιτροπή Ενώσεως Συλλόγων Ερυθρού Σταυρού εξέδωσε την ακόλουθον απόφασιν:

«Η εκτελεστική επιτροπή, λαμβάνουσα υπ' όψιν την απόφασιν Νο ΧΙΙΥ ψηφισθείσαν παρά της ΧΥΙΙης Διεθνούς Διασκέψεως του Ερυθρού Σταυρού, ως και της ληφθείσης παρά του ΟΗΕ την 27ην Νοεμβρίου αναφορικώς με τον επαναπατρισμόν των Ελληνοπαίδων.

Παρατηρεί, ότι τα ληφθέντα μέτρα δια τον επαναπατρισμόν των παιδιών δεν έσχον μέχρι σήμερον ειμή λιάν περιωρισμένον αποτέλεσμα και κατά συνέπειαν αι οδύναι των γονέων παρατείνονται άνευ λόγου.

Αναθέτει εις τον Γενικό Γραμματέα, όπως τεθή εις επαφήν μετά του Διεθνούς Κομιτάτου Ερυθρού Σταυρού, ίνα έξετασθώσιν μετά του ΟΗΕ οι τρόποι και τα μέτρα, άτινα θα ηδύναντο να διευκολύνωσι και να επισπεύσωσι τον επαναπατρισμόν τούτον».

Τo Διεθνές Συνέδριον Προστασίας Παίδων συνήλθε στην Στοκχόλμην (Αύγουστος 1948) έλαβε γνώσιν των στοιχείων και ομοφώνως απεφάσισε:

«... Το Γενικόν Συμβούλιον της Διεθνούς Ενώσεως Προστασίας Παιδιού συνελθόν εν Στοκχόλμη την 14-8-1948 πληροφορηθέν ότι σοβαρός αριθμός Ελληνοπαίδων απήχθησαν από την πατρίδα των άνευ της συναινέσεως των γονέων των και θεωρών, ότι μία τοιαύτη πράξις είναι κατάφωρος παραβίασις των αρχών και της δηλώσεως των δικαιωμάτων του παιδιού, της ονομαζόμενης «δηλώσεως της Γενεύης».

Αποφασίζει:

1) Όπως τα Ηνωμένα Έθνη παρακολουθούν επιμόνως να εξεύρουν τα κατάλληλα μέτρα, ώστε να εξασφαλισθή όσον το δυνατόν ταχύτερον η επιστροφή εις τας εστίας των, απάντων των παιδιών τα οποία κρατούνται μακράν των γονέων των, εναντίον της θελήσεως τούτων.

2) Όπως προσφερθώσιν αι υπηρεσίαι της Διεθνούς Ενώσεως Προστασίας Παιδιού, εν συνεργασία με άλλας οργανώσεις, ίνα δοθή περίθαλψις εις τα παιδιά ταύτα, οπουδήποτε και αν ευρίσκωνται.

3) Όπως ζητηθή από τα Ηνωμένα Έθνη να λάβωσι μέτρα ώστε τα παιδιά όλων των εθνών να εξασφαλισθώσιν εναντίον βιαίας μεταφοράς και κρατήσεως μακράν της πατρίδος των άνευ συγκαταθέσεως των γονέων των».

Περαιτέρω το Διεθνές Συνέδριον του Ερυθρού Σταυρού εις Στοκχόλμην (Σεπτέμβριος 1948) εχαρακτήρισε το παιδομάζωμα «έγκλημα γενοκτονίας» (Genocide) και ανεκαίνωσε ότι:

«Η 17η διεθνής διάσκεψις του Ερυθρού Σταυρού εκφράζει την ευχήν, όπως οι πέραν των εθνικών συνόρων απαχθέντες Ελληνόπαιδες επαναπατρισθούν το ταχύτερον».

Αξίζει πάντως τον κόπον να παραθέσω εδώ ένα τμήμα του υπομνήματος του... Στρατηγού (!) Μάρκου προς τον ΟΗΕ («Ελεύθερη Ελλάδα» 15-8-1948) διά να θαυμάσετε το αδιάντροπον των αριστερών. Ο Μάρκος λοιπόν, τον οποίον οι ίδιοι οι κομμουνισταί απεκάλεσαν «ρεμάλι»! (3η Συνδιάσκεψι ΚΚΕ, Οκτ. 1950, λόγω οργανωτικού γραμματέως) «στρατιωτικά τενεκέ» («τριάμιση χρόνια πάλης του Α.Σ.Ε.», σελ. 101 υπό Βλαντά μέλους Π.Γ. του ΚΚΕ) «σκουλήκι» («Η πολιτική των στελεχών μας στο ΚΚΕ τα τελευταία δέκα χρόνια» σελ. 32 υπό Μπαρτζώτα) έστειλε υπόμνημα στον ΟΗΕ όπου μεταξύ άλλων «ο τενεκές», «το ρεμάλι» και το «σκουλήκι» έγραφε:

«Οι φιλανθρωπικές οργανώσεις των λαϊκών Δημοκρατιών, δέχτηκαν με τη μεσολάβηση μας, να περιποιηθούν και να φιλοξενήσουν αυτά τα φτωχά θύματα των μοναρχοφασιστικών φρικαλεοτήτων. Και τις μέρες εκείνες ακριβώς που γινόταν απ' τον οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών η παγκόσμια καμπάνια για το παιδί, διεξάγονταν εδώ ένα λαϊκό έργο αλληλεγγύης, δώδεκα χιλιάδες παιδιά είχαν σωθή. Φυσικά δεν ήταν όλα τα παιδιά της Ελλάδος. Πολλοί γονείς, είτε επειδή είχαν τα μέσα να τα θρέψουν, είτε γιατί δεν ήθελαν να τα αποχωριστούν δεν τα έστειλαν και κανένας δεν τους ανάγκασε να το κάνουν. Άλλοι πάλι γονείς έστειλαν ένα η δύο παιδιά και κράτησαν τ' άλλα. Είναι αλήθεια πως πολλοί απ' τους τελευταίους μετάνοιωσαν που δε μιμήθηκαν τους άλλους, όταν τα αμερικανικά αεροπλάνα σκότωσαν πολλά απ' αυτά, και η πείνα απεδεκάτιζε τα άλλα. Το γεγονός αυτό εν πάσει περιπτώσει, δείχνει πως κανένας καταναγκασμός δεν ασκήθηκε ούτε είναι δυνατόν ν' ασκηθή. Σας επαναλαμβάνουμε μονάχα αυτό: Ούτε ένα παιδί δε στάλθηκε σε μια δημοκρατική χώρα, χωρίς τη συγκατάθεση των γονέων του. Σε κάθε χωριό άλλωστε, οι γονείς εξέλεξαν μονάχοι τους μια ενήλικη κοπέλλα η μια γυναίκα για κάθε ομάδα 20-25 παιδιών για να τα συνωδεύσουν.

Οι μοναρχοφασίστες με το μοναδικό τρόπο που ξέρουν να χρησιμοποιούν αυτή τη βία, που τους είναι τόσο προσφιλής, υπεχρέωσαν μερικούς γονείς που συνέλαβαν να καταθέσουν πως τα παιδιά τους αρπάχτηκαν με τη βία. Και η Βαλκανική Επιτροπή αν και σε ένα χωριό οι ίδιοι οι γονείς τους διέψευσαν αυτή τη συκοφαντία έτοιμη καθώς είναι πάντοτε να υποστηρίξει τους μοναρχοφασίστες και στις προκλήσεις τους, κράτησε αυτές τις μεμονωμένες μαρτυρίες που αποσπάσθηκαν προφανώς με την βία και δεν καταδέχτηκε να προσέξη το αυτονόητο της υπόθεσης, ούτε τις χιλιάδες των γονιών που διαμαρτυρήθηκαν με χιλιάδες γράμματα εναντίον αυτής της συκοφαντίας».

Αι επανειλημμέναι διαμαρτυρίαι του Ελληνικού και του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού, καθώς και αι αποφάσεις του ΟΗΕ δεν ελήφθησαν υπ' όψιν από το ΚΚΕ και τας κομμουνιστικάς χώρας, όπου ωδηγήθησαν τα Ελληνόπουλα.

Απεναντίας μάλιστα ο πρόεδρος Μάρκος της Κυβέρνησης του Βουνού απέστειλε υπόμνημα στον ΟΗΕ όπου κατηγόρησε τους «μοναρχοφασίστες» ότι διαπράττουν παιδομάζωμα. Ιδού τι έγραφε:

«Το παιδομάζωμα, το πραγματικό παιδομάζωμα το έκαμαν οι μοναρχοφασίστες. Και πράγματι οι μοναρχοφασίστες μόλις πληροφορήθηκαν ότι οι γονείς στέλνουν τα παιδιά τους στις Λ. Δημοκρατίες, άρχισαν επιδρομές στα χωριά των κατεχομένων απ' αυτούς περιοχών και άρπαξαν τα παιδιά από την αγκαλιά των μανάδων τους. Τραγικές σκηνές διεδραματίσθησαν παντού. Και τα κακόμοιρα τα παιδιά μεταφέρθησαν σε στρατόπεδα η παρεδόθησαν σε πλούσιες οικογένειες σαν υπηρέτες. Για να σκεπάσουν αυτό το πραγματικό έγκλημα, διπλασίασαν το θόρυβο, γύρω από το δήθεν παιδομάζωμα το δικό μας. Να η αλήθεια για την καμπάνια αυτή που ξεσήκωσαν τόσον τεχνητά και τόσο κυνικά οι μοναρχοφασίστες και οι πάτρωνες τους».

(«Ελεύθερη Ελλάδα» 15-8-1948)

Αλλά ο ΟΗΕ βασιζόμενος εις αδιάψευστα στοιχεία δια μίαν ακόμη φοράν (Νοέμβριος 1949) ανεκοίνωσε την κατωτέρω απόφασιν της Γενικής Συνελεύσεώς του:

«Η Γενική συνελευσις, λαμβάνουσα γνώσιν της υποβληθείσης εκθέσεως παρά της Επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού και της Ενώσεως των Συλλόγων του Ερυθρού Σταυρού έπι του ζητήματος του επαναπατρισμού των Ελληνοπαίδων (Α. 1014) και εκτιμώσα τας προσπάθειας, τας οποίας ανέπτυξαν αι δύο Διεθνείς Οργανώσεις του Ερυθρού Σταυρού, ίνα διευκολύνωσι την πραγματοποίησιν της αποφάσεως 193 (III) Σ. της Γενικής Συνελεύσεως.

Παρατηρούσα ότι οι Ελληνόπαιδες δεν επεστράφησαν εισέτι εις τας εστίας των, ως συνιστά η απόφασις της Γενικής Συνελεύσεως, αναγνωρίζουσα δε, ότι δέον να καταβληθώσι νέαι προσπάθειαι προς πλήρη εφαρμογήν της αποφάσεως ταύτης. 1. Αναθέτει εις τον Γενικόν Γραμματέα, όπως καλέση το Διεθνές Κομιτάτον Ερυθρού Σταυρού και την Ένωσιν των Συλλόγων του Ερυθρού Σταυρού και εξακολουθήσωσι τας προσπάθειας των διά την εξυπηρέτησιν του ανθρωπιστικού τούτου θέματος και τοις παράσχη πάσαν δέουσαν βοήθειαν διά την εκτέλεσιν του έργου του.

2. Καλεί θερμώς πάντα τα Έθνη, μέλη του Ο.Η.Ε. και τα άλλα Έθνη, τα παρέχοντα άσυλον εις Ελληνόπαιδας, όπως λάβωσι πάντα τα μέτρα, από κοινού και εν συνεργασία μετά των Διεθνών Οργανώσεων του Ερυθρού Σταυρού, όπως διευκολύνωσι την ταχείαν επιστροφήν των παιδιών εις τας εστίας των, συμφώνως προς την άνω αναφερομένην απόφασιν.

3. Καλεί τας Διεθνείς Οργανώσεις του Ερυθρού Σταυρού, όπως αναφέρωσιν εις τον Γενικόν Γραμματέα προς πληροφορίαν των μελών του Ο.Η.Ε. τας προόδους της εκτελέσεως της παρούσης αποφάσεως».

Και διά πολλοστήν φοράν η Γενική Συνέλευσις του ΟΗΕ (Δεκέμβριος 1950) αποφασίζει:

«...2. Προσκαλεί επιμόνως άπαντα τα Κράτη, τα οποία δίδουσιν άσυλον είς Ελληνόπαιδας, όπως λάβωσι πάντα τα μέτρα, εν συνεργασία μετά του Γενικού Γραμματέως και των Διεθνών Οργανώσεων του Ερυθρού Σταυρού, ίνα διευκολύνωσι την ταχείαν έπιστροφήν των παιδιών πλησίον των γονέων των, και, οσάκις παρίσταται ανάγκη προς τούτο, επιτρέπωσι είς τας Διεθνείς Οργανώσεις του Ερυθρού Σταυρού την ελευθέραν είσοδον εις το έδαφος των. 3. Συνιστά μίαν Μόνιμον Επιτροπήν, αποτελουμένην εκ των Αντιπροσώπων του Περού, των Φιλιππίνων και της Σουηδίας, ήτις θα ενεργή εν συνεννοήσει μετά του Γενικού Γραμματέως και θα προέρχεται εις ανταλλαγήν απόψεων μετά των Αντιπροσώπων των ενδιαφερομένων Κρατών, δια τον ταχύν επαναπατρισμόν των παιδιών.

4. Παρακαλεί τον Διεθνή Ερυθρόν Σταυρόν και την Ένωσιν των Συλλόγων του Ερυθρού Σταυρού, όπως συνεργασθώσι μετά της αναφερθείσης Επιτροπής...»

Εν τέλει την 17ην Δεκεμβρίου 1952 συνήλθε στην Ν. Υόρκη η 7η Γενική Συνέλευσις του ΟΗΕ, μετά από καταθεσιν της εντολής που είχε λάβει ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός, λόγω της αρνήσεως των κομμουνιστικών κρατών να εφαρμόσουν τας αποφάσεις του ΟΗΕ. Τότε η Γ.Σ. του ΟΗΕ εξέδωσε απόφασιν:

«με την οποίαν εξέφραζεν την βαθείαν λύπην της, διότι κανένα εκ των κρατών του Παραπετάσματος δεν συνεμορφώθη προς τις υποδείξεις της, έκτος της Γιουγκοσλαβίας, και κατεδίκασε την παράλειψιν αυτήν των κρατών τούτων».

Την 16ην Δεκεμβρίου 1948 συνήλθε στην Βουδαπέστην της Ουγγαρίας το Β' Συνέδριον της «Παγκοσμίου Οργανώσεως Δημοκρατικών Γυναικών» (Π.Ο.Δ.Γ.)- Η Ρούλα Κουκούλου-Ζαχαριάδου εκπρόσωπος του ΚΚΕ εδήλωσε τα εξής:

«Καίονται τα χωριά στην Ελλάδα και κατακρεουργούνται κατά μάζες γυναίκες και παιδιά...

Με θλίψη αναλογιζόμαστε την κατάστασι των παιδιών που έμειναν στην Ελλάδα και δεν πρόλαβαν να σωθούν από τον Δημοκρατικό στρατό. Με την βία αρπάχτηκαν από την Βόρειο Ελλάδα από τα όργανα της Φρειδερίκης και τώρα είναι δουλάκια κι αλήτες στις πόλεις ή πεθαίνουν από την πείνα στα παιδικά στρατόπεδα συγκεντρώσεως. Και για να σκεπάσουν το καινούργιο τους έγκλημα για να συκοφαντίσουν τις Λαϊκές Δημοκρατίες και τη Δημοκρατική Κυβέρνηση της Ελλάδας οι μοναρχοφασίστες σήκωσαν ολόκληρο θόρυβο στον Ο.Η.Ε. και ζήτησαν να παρθή απόφασις να γυρίσουν τα παιδιά μας απ τις Λαϊκές Δημοκρατίες».

Και με τέτοιας ψευδολογίας οι κουκουέδες προσεπάθουν να δικαιολογήσουν το παιδομάζωμα και την διεθνή αγανάκτησιν, που προεκάλεσε.

Το Συνέδριο εκείνο συνεχίσθη κατά κάποιον τρόπον στην έδρα της κυβερνήσεως του βουνού εις Πρέσπας, την 29ην Φεβρουαρίου 1949, όπου παρέστησαν αντιπροσωπείαι από τα διάφορα Κ.Κ. Σχετικώς με το παιδομαζωμα ελέχθησαν τα παρακάτω:

Λίλη Όλτ τον ΚΚ Ουγγαρίας: «... Τα Ελληνόπουλα που φιλοξενούμε στη χώρα μας (στην Ουγγαρία) είναι το καλύτερο δείγμα εκτιμήσεως προς τον αγώνα σας...».

Ζήνοβα του ΚΚ Τσεχοσλοβακίας: «... Τα Ελληνόπουλα που φιλοξενούμε στη χώρα μας, άντι των γονέων τους που πολεμούν, θα σας τα επιστρέψωμεν μεγάλα και μορφωμένα...».

Άννα Ρούμπου τον ΚΚ Ρουμανίας: «... Τα παιδιά σας που φιλοξενούμε θα σας τα στείλουμε με τη Νίκη...».

Ζαμποτέσκα Στανισλάβα του ΚΚ Πολωνίας: «... Διαπαιδαγωγούμε τα παιδιά σας με το παράδειγμα των ηρώων σας, σαν το Μήτσο Παπαρήγα. Πιστεύουμε ότι τα παιδιά σας και τα παιδιά μας, είναι τα παιδιά της μεγάλης οικογένειας των λαών. Θα σας τα επιστρέψουμε με τη λευτεριά και τη λαϊκή Δημοκρατία...»

Βίτο - Κάρο του ΚΚ Αλβανίας: «... τα παιδιά σας τα είδαμε χλωμά όταν ήρθαν στη χώρα μας. Ανοίξαμε την αγκαλιά μας και τα δεχθήκαμε...».

Οι Αλβανοί λοιπόν είδαν τα παιδιά μας χλωμά! και ανέλαβαν να τα διαθρέψουν. Ο υπουργός της κομμουνιστικής κυβερνήσεως του βουνού Π. Κόκκαλης διεβεβαίωσε ότι:

«Τα παιδιά μας στις Α. Δημοκρατίες που είδα μόνος μου ζουν μια ζωή παραδεισένια! Ούτε στ' όνειρο τους δεν είδαν τέτοια ζωή. Εκτός απ' τη διατροφή, περιθάλπονται επιστημονικά, ειδικεύονται σε τέχνες! κ.λ.π.».

Ωστόσον ο γενικός επιθεωρητής του παιδομαζώματος δάσκαλος Γεώργιος Μανούκας («Παιδομάζωμα, το μεγάλο έγκλημα κατά της Φυλής» Αθ. 1961), είχε καταγγείλει στον Κόκκαλη την τραγωδία των αρπαχθεντων παιδιών, τα οποία: «Στη Βουλγαρία υποφέρουν από ψώρα, στο Καλλιμανέστι της Ρουμανίας τα παιδιά ψάχνουν στα σκουπίδια να βρουν κοτσάνια από λάχανα και άλλου κλέβουν δια να φάνε. Στο Μπουρνώ της Τσεχοσλοβακίας πεθαίνουν κατά δεκάδες απ' τον τύφο και στην Αλβανία υποφέρουν απ' την πείνα, ακαθαρσία και ψείρα».



Τρομαγμένο Ελληνόπουλο, που έζησε την τραγωδίαν τον παιδομαζώματος.



Απαρηγόρητες Ελληνίδες.
Το ΚΚΕ απήγαγε τα παιδιά τους.
Δεν θα τα ξαναδούν.



Τραγικοί και ηρωικαί φυσιογνωμίαι του Ελληνικού Λαού.
Ο γηραιός χωρικός, ο γηραιός ιερεύς και η Ελληνίδα μητέρα,
με τα όπλα στο χέρι προστατεύουν τα παιδιά τους.



Ελληνόπουλα του παιδομαζώματος. Ευρίσκονται στην Ρουμανία το 1948.
Τι να απέγιναν; Προσέξατε φορούν χειμερινά ενδύματα,
αλλά είναι ξυπόλητα!



25 Νοεμβρίου 1950. 21 Ελληνόπουλα επιστρέφουν από την Γιουγκοσλαβία. Στα σύνορα τα υποδέχονται οι γονείς τους.



Ο βασανισμένος Έλληνας χωρικός
έσωσε το παιδί του από το παιδομάζωμα του ΚΚΕ.



Τα παιδάκια αυτά επέτυχαν να ξεφύγουν από το παιδομάζωμα
που έκανε το ΚΚΕ. Έτρεξαν εκρύφθησαν, ήσαν τυχερά. Εσώθησαν.



Η οικογένεια του δασκάλου Θωμά Μήτση. Ο πατήρ καταδιώκεται
από το ΚΚΕ και διαφεύγει στην Κόνιτσα. Η μήτηρ κατακρεουργείται.
Τα πέντε παιδιά μεταφέρονται άλλα στην Ουγγαρία, άλλα στην Ρουμανία.
Εχάθησαν.



Ο εικονιζόμενος νεαρός λέγεται Ευάγγελος Τσάκος και κατάγεται από την
Φλώρινα. Τον είχαν αρπάξει οι συμμορίται. Κατόρθωσε να δραπέτευση.
Τον επυροβόλησαν και τον άφησαν ανάπηρο.



Ελληνόπουλα του παιδομαζώματος. Από τα 28.000 απαχθέντα παιδάκια
επέστρεψαν 520 από την Ουγγαρία, 611 από την Ρουμανία, 296 από την
Τσεχοσλοβακία, 6 μόνον από την Βουλγαρία. Μετά βάσει συμφωνιών θα
επιστρέψουν κι άλλα από την Γιουγκοσλαβία.



Συγκινητικαί στιγμαί.
Μητέρες παραλαμβάνουν τα παιδιά τους
στα Ελληνογιουγκοσλαβικά σύνορα.



Κάποιο από τα ολίγα Ελληνόπουλα, που κατόπιν
συμφωνίας επέστρεψε από την Γιουγκοσλαβία στην Ελλάδα.
Το αγκαλιάζει ο πατέρας του.



Επι τέλους Ελληνόπουλα επιστρέφουν στην Πατρίδα, της οποίας φιλούν το χώμα.



Ένα κοριτσάκι που εσώθη από το παραπέτασμα, με τον πατέρα του.



Η Βασίλισσα Φρειδερίκη με Ελληνόπουλα των Παιδοπόλεων, δια τας οποίας ο μετέπειτα «εθνάρχης» Κ. Καραμανλής είπεν:

«... Η Βασιλική Πρόνοια παρηκολούθησε βήμα προς βήμα τας φάσεις από τας οποίας διήλθεν η ιστορία της Χώρας μας κατά την τελευταίαν δεκαετίαν. Εις την ώραν τον συμμοριτοπολέμου, με τας 53 παιδοπόλεις περιέσωσε 23.000 Ελληνόπουλα, δια να τους αποδώση σώους και αβλαβείς εις τας οικογενείας των μετά το πέρας της ανταρσίας. Όταν μετά το τέλος της ανταρσίας εσήμανεν η ώρα της ανασυγκροτήσεως, αι παιδοπόλεις περιορίζονται εις την περίθαλψιν των ορφανών και απροστάτευτων παιδιών και όλη η προσοχή στρέφεται προς την εξύψωσιν, την ηθικήν και την επαγγελματικήν, των παιδιών τα οποία επέστρεψαν εις το χωριό των...».

(Από το βιβλίον Μανούκα ένθ. άνωτ. σελ. 142).

Τότε «συμμοριτοπόλεμος» και «ανταρσία». Τώρα η Ν.Δ. τιμά τους αγώνας του ΚΚΕ! το οποίον παρανόμως ενομιμοποίησε.

2 σχόλια:

Grigoris είπε...

Κι εγώ έτσι νόμιζα, μέχρι που γνώρισα τον καθηγητή κ. Οικονόμου στο Σικάγο. Παραθέτω τμήμα από ιδιόχειρο σημείωμα σχετικό με την ιστορία του:

Ήμουν τότε 11 χρονών και ζούσαμε σε μια περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας όπου το 1946-1949 γινόταν καθημερινές μάχες ανάμεσα στους κομμουνιστές και το στρατό με μεγάλες απώλειες και από τις δύο πλευρές, ανάμεσά τους και πολλών παιδιών. Το μοναδικό πρόβλημά μας τότε ήταν πώς να επιβιώσουμε από τους καθημερινούς βομβαρδισμούς και όχι η μόρφωσή μας, οι παιδικές μας χαρές, ή κάθε τι άλλο. Γι’αυτό όταν το ΚΚΕ πρότεινε στους γονείς να αποτραβηχτούν τα παιδιά μικρής ηλικίας προσωρινά στις ανατολικές χώρες, πολύ γονείς συμφωνήσανε και εθελοντικά στείλανε τα παιδιά τους εκεί. Από το χωριό μου, το Ζιάκα των Γρεβενών, συμμετείχαν 200 παιδιά, ηλικίας 2-15 χρονών. Μερικοί γονείς στείλανε όλα τους τα παιδιά, άλλοι κανένα. Από την οικογένειά μου ήμουν ο μόνος που έφυγα, τα υπόλοιπα 5 αδέρφια μου μήνανε πίσω. Από τα γειτονικά χωριά η συμμετοχή ήταν πολύ μικρότερη. Κανένας όμως μας δεν αισθάνεται ότι η συμμετοχή μας ήταν βίαιη. Ο εμφύλιος πόλεμος ήταν μια τραγωδία για την μεταπολεμική Ελλάδα με τα γνωστά καταστρεπτικά αποτελέσματα. Ήταν η βλακεία της γενιάς των πατεράδων μας που διάλεξε εκείνη την εποχή ταχτικές που μας οδήγησαν στον εμφύλιο αντί τη συμφιλίωση, όπως έγινε στην Ιταλία, Γαλλία και αλλού. Το ΚΚΕ έχει κάνει πολλά λάθη στην μεταπολεμική περίοδο, αλλά το «παιδομάζωμα» δεν ήταν ένα από τα λάθη του. Αντί «παιδομάζωμα» εγώ το χαρακτηρίζω σαν «παιδοφύλαγμα». Αρκεί κανείς να δει ποιο ήταν το αποτέλεσμα του «παιδομαζώματος»: πολλοί από μας σωθήκαμε από το βέβαιο θάνατο, εκεί μεγαλώσαμε την παιδική μας ηλικία χωρίς τον εφιάλτη του πολέμου, εκεί μας δόθηκε για πρώτη φορά η δυνατότητα να πάμε στο σχολείο ώστε η μεγάλη πλειοψηφία να ειδικευτεί σε επαγγελματικές σχολές και πολλοί από μας να τελειώσουν τα ανώτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα και να γίνουν καλοί επιστήμονες, γιατροί, κλπ. Στη μεγάλη τους πλειοψηφία τα παιδιά του «παιδομαζώματος» επέστρεψαν στην πατρίδα τους (εκτός τους λίγους που αλελοπαντρευτήκαν με τοπικούς και διάλεξαν να μείνουν εκεί), αν και με μεγάλη καθυστέρηση γιατί η πατρίδα τους τους είχε αφαιρέσει την ελληνική υπηκοότητα και για πολύ καιρό δεν τους ήθελε πίσω, νομίζοντας λαθεμένα πως όλοι τους ήταν φανατικοί κομμουνιστές, και όταν τελικά γύρισαν πίσω μετά το 1974 έγιναν υπόδειγμα πολίτες της Ελλάδας και σαν επαγγελματίες πρόσφεραν πολλά σε αυτήν. Πολιτικά, σήμερα η μεγαλύτερη πλειοψηφία κλίνει προς το ΠΑΣΟΚ, αλλά ίσως και το ένα τρίτο να προτιμά τη ΝΔ. Ελάχιστοι από αυτούς υποστηρίζουν το ΚΚΕ. Προσωπικά, όταν εγώ, μετανάστης πια στην Αμερική για τρία χρόνια, το 1967 γνωρίστηκα στο Σικάγο με ένα επισκέπτη καθηγητή αστροφυσικής από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο στη Θεσσαλονίκη και του ζήτησα τη συμβουλή του πως μπορώ να διοριστώ στην Ελλάδα, μου κοίταξε κάπως περίεργα και μου είπε αυτό δεν θα γίνει ποτέ διότι για να διοριστώ εγώ σε ελληνικό πανεπιστήμιο, χρειάζονται γνωριμίες, συστατικές επιστολές από τοπικούς καθηγητές και το ποιο κυριότερο θα χρειασθώ πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων --κάτι το αδύνατο -- μιας και ερχόμουν από κομμουνιστική χώρα. Το γεγονός πως εγώ μέσω του Πανεπιστήμιου του Σικάγου εργαζόμουν εντατικά με τη ΝΑΣΑ στην προετοιμασία του προγράμματος Apollo που έφερε τον πρώτο άνθρωπο στη Σελήνη δε σήμαινε τίποτες τότε. Και έτσι έμεινα τελικά στο Σικάγο – πράγμα που ποτέ δε μετάνιωσα. Από εδώ πρόσφερα περισσότερα στην Ελλάδα που δεν θα μπορούσα να προσφέρω από κει. Σήμερα, εντελώς εθελοντικά, είμαι επικεφαλής μιας ομάδας που προετοιμάζει να στήσει σύντομα ένα εκπαιδευτικό-ερευνετικό αστεροσκοπείο στα βουνά της Δυτικής Μακεδονίας για να ωφεληθούν και τα παιδιά της ποιο καθυστερημένης περιοχής της Ελλάδας.

(Για τη χρήση της απλής δημοτικής, τα γλωσσικά και ορθογραφικά μου λάθη, ζητώ συγνώμη από τον συνάδελφο Παπαδάκη (Παπαδάκης vs. Μέρμιγκας). Βλέπετε, όχι όλοι μας είχαμε την πολυτέλεια της τυπικής εκπαίδευσης της ελληνικής γλώσσας, αλλά τη μάθαμε έτσι στο άρπα κόλα σαν δεύτερη ή τρίτη γλώσσα και θέλουμε να τη χρησιμοποιούμε, έστω και ανορθόγραφα.)

Dimitris D είπε...

Την γιαγιά μου την απήγαγαν από ένα χωριό κοντά στην καστοριά και την πήγαν στην Τσεχοσλοβακία.
Η γιαγιά μου είπε πως τα παιδιά που δεν περπατούσαν γρήγορα, τα πνίγαν στα λασπόνερα.
Αφού γύρισε από την Τσεχοσλοβακία, ψηφίζει σταθερά ΝΔ, μισή και φοβάται τους κομουνιστές.
Η γιαγιά μου δεν εμπιστεύεται κανέναν εκτός από τις αδερφές της και τα παιδιά της, όχι εγγόνια.
Αυτό θα πει παιδομάζωμα από πρώτο χέρι, όχι ο δάσκαλος στο σικάγο μου είπε πως τους είπαν ο ξάδερφος τους μπατζανάκη του.....
Στο παιδομάζωμα:
1. Οι γονείς δώσανε τα παιδιά τους «εθελοντικά» κάτω από τις κάννες των όπλων.
2. Τα αδύναμα παιδιά τα σκοτώσανε στην διαδρομή.
3. Όσοι επιβίωσαν, εμπιστεύονται μόνο τους άμεσους συγγενείς τους. Στα κομουνιστικά καθεστώτα οποιοσδήποτε δίπλα σου μπορεί να είναι προδότης, μυστική αστυνομία κτλ.

Η γιαγιά μου ακόμα ζει. Αν έχετε απορίες ρωτήστε.

Related Posts with Thumbnails